ജന്മങ്ങളായ്

ആറടി മണ്ണിൽ അടിഞ്ഞു ചേരും
മനുഷ്യജന്മം നീ...
കത്തും ചിതയിൽ എരിഞ്ഞു തീരും
മനുഷ്യജന്മം നീ... 
കനലായ്മാറും ജീവിത സന്ധികൾ കത്തിപടരുമ്പോൾ....
മങ്ങിമറഞ്ഞ ഒള്ളിമയവെട്ടം ഉദിച്ചുപൊങ്ങുമ്പോൾ....
കഷ്ടപ്പാടിന് ജീവിതഗത്തികളിൽ
കാറ്റായ്‌ ഉലയുമ്പോൾ...
വിശിമറോഞ്ഞൊരു പാഴ് കാറ്റായി
മാറും മനസ്സുകളിൽ...
ഓർമകൾ അലയും കടലായ് മാറി ജീവിതമകലുമ്പോൾ...
എന്തിനെന്നും അറിയാതങന്നെ തീരും ജന്മങ്ങൾ...!

നീലിമയായ്

കനലെരിയും ഒഴുകുമീ പുഴയുടെ ചുവടിൽ...
ഉരുത്തിരിഞ്ഞു പൊങ്ങുമീ മണൽത്തരിപോൽ...
പുഞ്ചിരിയിൽ വഞ്ചനയുടെ എരിവു ചേർത്തവൾ..
കണ്ണീരിൽ മായം ചേർത്ത് നുണകളേഴുതി...
സ്നേഹമെന്ന വില്ലുമേന്തി അരികിൽ വന്നു...
ദുഃഖമെന്ന ബാണത്താൽ  വിടയും നൽകി...!